“Ze kent alle leertechnieken en toch…”
Vaak mailen ouders me over alles wat ze al met hun kind hebben doorgenomen: een planning maken, de pomodoro-techniek, samenvatten, flashcards… En toch blijven de cijfers tegenvallen. Kun jij helpen het leren leuker te maken?
Het valt of staat met die leerluikjes
Inmiddels ben ik zover dat ik denk dat het niet eens uitmaakt welke techniek je gebruikt. Echt leuk wordt het niet zolang je in een schoolsysteem zit waarin alles draait om cijfers en overgaan. Door hoepeltjes springen zonder dat je daarvoor gekozen hebt. En dat leren, welke leuke manier dan ook, valt of staat met hoe je ‘leerluikjes’ open staan. Als de boel dicht is, komt er niet veel in.
“Net als wanneer ik een hap champignons voor je mond houd en je lust die niet,” zeg ik dan tegen leerlingen. “Die ga je écht niet doorslikken”. Als je ook zoveel afschuw voor Frans of wiskunde voelt, en de ‘geur’ komt al op je af bij het openen van je boek, dan blijven de luikjes echt dicht.
Soms zelfs een heel schooljaar. “Ik heb al het hele schooljaar bijles wiskunde maar ik snap er nog steeds niks van”, vertelde een meisje in 5VWO me ooit. “Wat doe je dan bij die bijles?” “Wachten tot het tijd is”… en die ouders maar investeren.
Al je moeite voor niks
Zelf zul je het ook meegemaakt hebben, die dichte luikjes: als je samen bezig bent met leren of overhoren, als je iets uitlegt en je kind begint onrustig te worden en te gapen. Of vraagt hoe lang jullie nog doorgaan vanavond en lokt ondertussen de kat dichterbij. Je hele uitleg lijkt in rook opgegaan. Al je moeite voor niks op je vrije avond. Niet zelden monden dit soort scenes uit in ruzies over ondankbaarheid en lui gedrag.
Natuurlijk verwacht je medewerking van je kind, en inzet, en discipline. Maar die krijg je niet op deze manier helaas, er is wat meer opwarming nodig om je kind in de juiste stemming te krijgen. Jij bent de volwassene, dus neem jij die rol op je en trek al je creativiteit uit de kast om je kind dit soort dingen aan te leren.
Dus: als jij meer inzet bij je kind verwacht, hoe help je je kind om die luikjes open te krijgen?
Tips voor het leren zelf
- Begin met verbinding, niet met de lesstof. Vraag hoe het met je kind gaat voordat je over huiswerk begint.
- Laat je kind eerst stoom afblazen (even kletsen, iets drinken, in de koelkast scharrelen) voordat je over school begint
- Geef je kind keuzevrijheid: “Wat werkt beter voor je, meteen na het eten of straks om acht uur?” “Wil je het alleen doen, of zullen we het samen doen?”
- Kijk naar het lichaam: onrustig friemelen, gapen, wegkijken zijn signalen dat de luikjes dichtgaan. Stop dan, in plaats van door te duwen. Even pauze, even wat anders, even een grapje tussendoor.
Tips bij afkeer voor een bepaald vak
- Als een kind een vak echt haat, vraag dan eens verder. Wat maakt het zo’n stom vak? Gewoon luisteren, zonder te willen overtuigen
- Benoem het gevoel hardop voor je kind (“je haat dit vak, dat snap ik”)
- Creëer een bondje met je kind: “zullen we kijken hoe je met zo min mogelijk tijd een redelijk cijfer kan halen?”
Tips over jouw rol als ouder
- Check je eigen spanning voor je begint. Jouw ongeduld of frustratie zorgen er ook voor dat die luikjes weer dichtgaan
- Laat het huiswerk soms bewust los, controle afdwingen werkt averechts
- Realiseer je dat inzet en discipline pas kunnen als de luikjes open staan, niet andersom
Tenslotte
Het hoeft allemaal niet, je hoeft het niet allemaal met je kind te doen, niet alle ouders hebben daar gelegenheid, tijd of zin in. Of de stof gaat allang boven jouw pet.
Je rol als ouder gaat bij het opgroeien van je kind ook meer naar het coachen in plaats van sturen. Praten over die weerstand, over die luikjes, doorvragen wat bij het kind wel en niet werkt, wanneer het beter gaat. Je eigen voorbeelden geven. Uitleggen dat iedereen hiermee te maken heeft. Inspireren dus!
Je kind is niet lui, of liever gezegd: het helpt het niet als je in die termen denkt en praat. Je kind moet gewoon nog leren zin te maken voor dingen waar hij of zij geen zin in heeft.
