Voor de leeuwen…

Voor de leeuwen…

Omgaan met jezelf, Persoonlijk
Voor de leeuwen... Alsof ik een sollicitatiegesprek gedaan heb… alleen moet ik 3 maanden wachten op de uitslag. “Waarom vind je dat jij deze prijs moet winnen?” “Hoe denk je dat je dat gaat doen, meer verdienen met minder uren?” “Je richt je online op heel Nederland, maar je klanten zitten toch hier lokaal?” “Je werkt in je eentje, hoe moet dat dan als je ziek bent? “Je zegt dat je houdt van nieuwe dingen proberen en bijsturen als dat nodig is. Hoe bepaal je of en wanneer je moet bijsturen?” “Wat is je grootste leermoment geweest als ondernemer?” Ik had me aangemeld voor de verkiezing van ‘ZZP-er van het jaar’ in onze gemeente. En een van de stappen was een bedrijfspresentatie aan de jury: een wethouder en twee ervaren…
Read More
Als je geen groepje hebt

Als je geen groepje hebt

Coaching, Ouderschap, Persoonlijk
Als je geen groepje hebt Van de ene op de andere dag was ze veranderd van een vrolijke brugklasser naar een stil en verdrietig meisje. Het groepje waar ze al maanden bij had gehoord, was niet meer haar groepje. Waarom, dat wisten we niet. Zij ook niet, hoe we ook visten. Ach, het draait wel weer bij, dacht ik. Maar de dagen gingen voorbij en nog steeds was ze alleen. We spraken er wel over natuurlijk: bij wie is het nog wél leuk, bij wie kun je wél aansluiten? Maar het was gewoon een vervelende situatie. Machteloos Wat kun je je als moeder machteloos voelen dan! Ik herinner me nog hoe míjn moeder vroeger een paar pesters in haar auto achtervolgde, terwijl ze wegrenden… dat heeft erg veel indruk op…
Read More
De vergeten zonnebril

De vergeten zonnebril

Ouderschap, Persoonlijk
De vergeten zonnebril Terwijl het gezin met de skispullen uit de auto stapt bij de chaos van het dalstation, blijkt dat zoonlief zijn zonnebril heeft vergeten. Dikke oeps. We zijn op 10 minuten van ons appartement. Mijn man begint op hem te mopperen, het is niet het eerste incident deze ochtend. En net vandaag gaan ze de Sella Ronda doen, een tocht waar je 5,5 uur voor uit moet trekken. De bril is wel nodig om veilig te skiën, dus ik besluit dat ik hem even ga halen. Niet voor watjes Ik ben sowieso de chauffeur deze vakantie: ik zet ze af waar ze willen, doe overdag mijn eigen ding, en haal ze ’s middags weer ergens op. Ons appartement ligt heel mooi bovenaan een heuvel, maar de laatste meters…
Read More
De worstelingen van een pubermoeder…

De worstelingen van een pubermoeder…

Ouderschap, Persoonlijk, Training Ik leer leren
De worstelingen van een pubermoeder... Ouders van pubers in mijn praktijk vinden het vaak heel fijn om een beetje (h)erkenning te krijgen… daarom deel ik ook af en toe hoe het er bij ons thuis aan toe gaat. De dochter gaat nog wel, het lijkt wel of meisjes zich toch wat gemakkelijker overgeven aan het schoolse leven waarin van alles moet. En wat enorm helpt is dat ze een groepje leuke vriendinnen om zich heen heeft verzameld, die ook gewoon zorgen dat hun cijfers in orde blijven. Het sociale mengt zich met het leren: ze spreken veel af, sturen elkaar de hele dag selfies, leren apart en samen, overhoren elkaar, bespreken zelfs wanneer ze gezellig doen en wanneer ze weer serieus gaan leren. En dan de zoon… die is een…
Read More
Papa weet alles

Papa weet alles

Opvoeding, Ouderschap, Persoonlijk
Mijn man en ik hebben een nogal verschillende leerstrategie. Ik ken hem al 18 jaar, en zie er de charmes ook van in. Nu de kinderen op het VO zitten, vallen de verschillen tussen papa en mama extra op… Het verschil zit hem hierin, dat hij héél veel weet en graag alles wil snappen. En dat gecombineerd met een enorme aandrang om dat dan ook aan anderen uit te leggen, zodat zij óók alles snappen. Ik ben zelf nogal lui van aard: als iets het doet, dan ben ik al blij. Als een apparaat gerepareerd is, dan hoef ik niet te weten wat ze gedaan hebben: als het maar weer werkt. Vast patroon Zijn methode volgt een vast patroon: een onderwerp komt ter sprakehij stelt mij* vragen als ‘weet jij…
Read More
Een roerig jaar…

Een roerig jaar…

Persoonlijk
  Herken je dat, dat na een kwakkelperiode opeens zonder pijn opstaat, geen hoofdpijn of keelpijn meer. Heerlijk! Dat overkwam mij laatst, eindelijk. Ik ben zo eigenwijs geweest de afgelopen maanden… het was niet gek dat mijn lichaam aan de bel trok. Het ís me ook een jaar geweest…dit was niet alleen het jaar waarin ik uiteindelijk 32 kilo ben kwijtgeraakt, maar ook het jaar van het Ketelhuis, en alles wat er nog meer speelde... Het jaar begon al met zorgen Begin dit jaar hadden we de zorg en het verdriet rondom het overlijden van mijn schoonmoeder. Daarna de zorg rondom haar huis dat leeggehaald en verkocht moest worden, al die spulletjes en herinneringen. Terwijl ik ondertussen aardig in paniek raakte, omdat ik zelf nog geen nieuwe praktijkruimte had gevonden…
Read More
Mijn vader

Mijn vader

Persoonlijk
  Vandaag is het alweer 12 jaar geleden dat mijn vader overleed. Ik vond hem toen best al oud, hij was tenslotte ‘al’ 67. Maar met het voorbijgaan van de jaren besef ik pas hoe jong hij eigenlijk nog was. Hij had nog een heel leven als opa voor zich: geboortes van nog meer kleinkinderen, schoolrapporten, schoolkeuzes, vakkenpakketten… als oud-leraar klassieke talen zou hij daar een enorme belangstelling voor hebben gehad. Hij zou zich de afgelopen jaren geen moment verveeld hebben, met zijn computer, zijn bridgeclubs, zijn bridgereizen, de kerk, alle reizen met mijn moeder, de gesprekken met zijn kinderen en schoonkinderen… Wat had ik hem dat nog gegund!   Zekerheid Dit weekend was de feestelijke opening van Het Ketelhuis, mijn nieuwe praktijkruimte. Hij was er vanuit het hiernamaals bij,…
Read More