Op een dag besluit je dat het genoeg is, al die ruzies over het stoppen met gamen. Je wil dat hij voortaan elke dag om 22 uur zijn telefoon en laptop inlevert. Maar dat pikt je puber niet en telkens loopt het uit op een vechtpartij. Nu zet je je elke avond opnieuw schrap voor de strijd. Moet je het dan maar opgeven?
"Ik haat je!"
“Ik haat je!” schreeuwt je dochter naar je, als je haar weer wijst op het inleveren van haar beeldscherm. “Die regel slaat echt helemaal nergens op, en jij begrijpt mij echt niet! Wil je soms dat ik ongelukkig ben?” Au, die steekt. Moet je haar dan maar haar zin geven?
Waarom we toegeven
Dit drama speelt zich in veel gezinnen af, steeds opnieuw. Misschien niet altijd om het schermgebruik, maar ook om andere dingen. Uit angst geven we dan maar toe. Angst voor dit soort opmerkingen, of angst de herrie waardoor de rest van het gezin niet kan slapen. Of angst dat je het helemaal verpest als ouder en het alleen nog maar slechter gaat met je kind.
Want ja, alle opvoedkundigen wijzen je steeds maar op het belang van een goede band met je puber: hoe beter de connectie, hoe beter het gaat met het opvoeden en disciplineren. En als je elke avond de volle laag krijgt en jij je ook niet altijd weet te beheersen, hoe gaat het dan met die goede band? Zo kun je het nooit goed doen.
De leiding terugpakken
Eigenlijk zit de uitweg erin dat je als ouders weer de leiding terugpakt. Als je elke avond opnieuw de strijd aangaat, ben je een speelbal geworden van de omstandigheden, je laat je ‘gijzelen’ door de heftige emoties van je kind. Kinderen hebben iemand nodig die rustig rechtop blijft staan, ook als het stormt. Iemand die gezag uitstraalt en bij wie je weet: “Nu moet ik echt niet verder pushen”. “Dit moet ik echt niet bij mijn ouders proberen”.
"Zo doen we hier niet in huis"
Het voorbeeld van het fysieke gedrag: duwen, slaan, vechten is sowieso iets dat je meteen moet stoppen: zo doen we hier niet in huis. Als je kind zo op heftige emoties reageert, en daar niet mee om leert gaan, gaat zich later ook zo gedragen in een partnerrelatie. En kan dan ook niet omgaan met feedback van z’n leidinggevende.
Net zoals fysiek gedrag zich doorzet in latere relaties, geldt dat ook voor drama en manipulatie: meiden die alsmaar leren met drama te reageren en hun zin te krijgen, groeien op tot partners die hun zin doordrukken via manipulatie, met drama of passief agressief gedrag.
Leren omgaan met grenzen en emoties
Het is onze taak als ouders om onze kinderen te leren omgaan met grenzen, maar ook met de emoties die ze voelen als ze hun zin niet krijgen: die frustratie, teleurstelling of boosheid.
Als we de grens wel stellen maar niet handhaven, leren we ons kind om door te gaan omdat dat eerder ook werkte. Net als vroeger, toen je na 9x nee de 10e keer toch ja zei op dat snoepje.
Mooi verhaal natuurlijk, maar hoe pak je die leiding weer terug? Hoe keer je dit proces weer om?
Let deze week eens hierop
Kijk deze week eens hoe het gaat met jouw leiderschap in huis:
- welke regels heb je en hoe reageer je als ze niet gevolgd worden?
- En observeer eens op welke momenten de bom vooral barst
- Wat wordt er zo geraakt in jou? Je onmacht? De respectloosheid? Je eigen uitputting?
- Wat is het dat er zo geraakt wordt in je kind? Het onvermogen om te stoppen met die dopaminekick? Of de angst buiten de groep te vallen bij iedereen die nog wel online is? Of vriendenstreaks die verloren gaan? Of zit je kind niet lekker in z’n vel en is doomscrollen een manier om die onrust te onderdrukken?
Volgende week geef ik tips hoe je meer die leidersrol terug kan pakken.
Wil je hier hulp bij?
Er speelt van alles mee waarom het niet makkelijk is om die leiding terug te pakken. De situatie is vaak niet zomaar ontstaan. Denk bijvoorbeeld aan hoe de band is met de andere ouder, jullie eigen geschiedenis en triggers, jullie vermogen om met emoties om te gaan.
En natuurlijk speelt ook het karakter van je kind en zijn/haar tevredenheid in het leven een grote rol.
Plan gerust eens een gratis kennismakingsgesprek in, zodat we kunnen kijken wat er bij jullie speelt en hoe ik hierbij kan helpen.
