Je kind komt weer eens later thuis dan afgesproken. Je partner wil meteen de telefoon een week afpakken en jij vindt dat een goed gesprek al genoeg is. Wat doe je op dat moment?
Of jij betaalt dat tikkie van je puber niet, maar hoort achteraf dat de andere ouder het vervolgens wel heeft gedaan. Daar ga je met je principes.
Dit soort dingen kunnen de hele dag gebeuren, gedoe rondom de opvoeding. Ik heb het vaak genoeg gehad aan tafel: kind reageerde niet naar papa’s zin: papa boos, kind boos, en als ik niet uitkeek stapte ik zelf in de dramadriehoek door de boel te willen redden.
Het komt bij alle ouders wel voor, verschillende ideeën over de beste aanpak. Bij gescheiden ouders is het nog lastiger want het gaat vaak polariseren: is de ene ouder te streng, dan gaat de andere ouder meer in de ontspanning, waardoor de ene nog strenger wordt, de ander nog liever gaat doen, etc. Hoe ‘erg’ is het voor kinderen als de ouders niet dezelfde lijn volgen?
Waarom reageren jullie elk anders?
Eigenlijk is het logisch dat je allebei andere ideeën hebt en op andere manieren reageert. Je komt allebei uit een ander gezin, hebt andere dingen meegemaakt, andere waarden die je belangrijk vindt in je gezin (zoals respect, of geborgenheid, of eerlijkheid). Dat maakt dat je allebei anders reageert op een dichtgesmeten deur of op een puber die niet wil stoppen met gamen.
Kinderen leren hier ook prima mee omgaan: papa reageert anders dan mama, oma reageert weer anders, mijn wiskundedocent is strenger bij te laat komen dan mijn docent Nederlands. Ze worden er ook flexibel en handig van.
Wat niet zo handig is bij meningsverschillen
Het is dus niet erg dat jij en je (ex-)partner anders reageren op situaties. Wat wel belangrijk is, is de manier waarop je met die verschillen omgaat. Niet handig is bijvoorbeeld:
- als je boos wordt op je partner omdat die het anders doet
- als je passief agressief gaat zwijgen, maar in je gedrag je afkeuring laat merken
- wanneer je negatief tegen je kind praat over de ander
- of als je openlijk ruziemaakt over elkaars aanpak waar je kind bij zit
Het is dus belangrijk dat je respectvol omgaat met de andere ouder, zeker waar je kind bij is, en ook wanneer je met je kind over de andere ouder praat. Want anders krijg je gedoe zoals een loyaliteitsconflict in je kind, dat het van binnen een soort van error krijgt: als ik naar mama luister wijs ik papa af, als ik naar papa luister wijs ik mama af.
En hoe handig een kind ook wordt in een situatie waar het bij de een meer mag dan bij de ander, als je kind op deze manier jullie tegen elkaar kan uitspelen, geef je je kind ook te veel macht. En dat voelt juist weer onveilig voor een kind.
Maar wat dan wel?
Je kunt best aan je kind uitleggen waarom dingen bij mama anders gaan dan bij papa. En waarom die andere ouder eerder boos wordt als die zich genegeerd voelt. Zo leert je kind hoe mensen werken en dat ze soms getriggerd raken.
En met de andere ouder is het natuurlijk het handigst als jullie over de belangrijkste zaken wél overeenstemming vinden. Hieronder staan wat ideeën, sommige zijn wat lastiger als je uit elkaar bent, maar ook voor die situatie vind je tips.
1. Spreek een paar basisafspraken af
Jullie hoeven het lang niet over alles eens te zijn. Kies drie of vier onderwerpen die jullie allebei belangrijk vinden, zoals veiligheid, school, respectvol gedrag, en beeldschermen.
Bedenk samen over die paar onderwerpen heldere afspraken: waar ligt onze grens en wat doen we als ons kind zich er niet aan houdt.
De andere dingen kunnen dan best wat meer verschillen per ouder of per huis. ‘Bij mama gaat het zo en bij mij gaat het zo’ is een zin waar een puber prima mee kan leven.
2. Steun elkaar waar je kind bij is
Ben je het oneens met wat de ander net besloot, laat het dan op dat moment staan en bespreek het later. Als je alleen bent met de andere ouder kun je aangeven hoe jij het ziet en wat jij anders zou doen. En als je kind bij jou komt ‘klagen’ kun je best zeggen: ‘Ik zou het zelf anders doen, en dit is wat papa met je heeft afgesproken’.
En natuurlijk: als er iets onveiligs aan de hand is, dan grijp je wel in.
3. Neem meer tijd
Reageer niet meteen in je boosheid, bijvoorbeeld op het moment dat je kind laat thuiskomt. Dwing jezelf om eerst even adem te halen, spreek af dat je het er morgen samen over hebt. Ook met dingen die ze overdag snel snel van je vragen, en je niet overhaast wilt reageren zonder de andere ouder te betrekken. ‘Ik kom er vanavond op terug, ik wil het even overleggen’ kun je prima zeggen. En als het iets belangrijks is kun je het dan nog even met de andere ouder afstemmen.
4. Bekijk het eens anders
Polarisatie stopt zodra een van de twee een stapje naar het midden zet. Vraag je af welk stukje van de aanpak van de ander eigenlijk wel handig is. Vaak hebben jullie allebei wel een punt. De strenge ouder ziet bijvoorbeeld dat het huiswerk echt blijft liggen, en de begripvolle ouder ziet dat je kind ergens mee zit. Als jullie dat hardop tegen elkaar kunnen zeggen, ontstaat er ook meer begrip en respect voor elkaars reactie.
5. Werk aan jullie communicatie
Communicatie binnen je relatie is belangrijk. Als dat rondom de opvoeding niet lekker gaat, zal het op meer vlakken ook spelen. Als je je bijvoorbeeld vaak ergert aan de ander, als de liefde wat bekoeld is, gaat alles wat stroever en zie je elk gedrag door een meer negatieve bril. Kijk eens hoe jullie dat weer kunnen omkeren, al dan niet met hulp. Een boek als ‘De vijf talen van de liefde’ kan ook al helpen!
Extra tips voor gescheiden ouders
Ben je gescheiden, dan is communicatie nog steeds essentieel… en superlastig. Het belangrijkste is dat je allebei je pijn/frustratie los leert te zien van de ouderrol die jullie samen houden. Dat vraagt om geduld, begrip, meebewegen, grenzen stellen en heel veel ademhalingsoefeningen…
Laat je puber geen boodschappen overbrengen, vraag ‘m niet uit over het andere huis en lever geen commentaar op de andere ouder waar je kind bij is. Vertelt je kind zelf dat het daar anders gaat, dan kun je dat rustig aanhoren zonder er iets van te vinden. Dit geeft zoveel lucht aan een kind, dat alles gewoon prima gezegd kan worden.
Soms is de verhouding met je ex zo verstoord dat samen afspraken maken er voorlopig niet in zit. Zorg dat het in jouw huis duidelijk en voorspelbaar is, blijf neutraal over het andere huis en laat los wat daar gebeurt, hoe lastig dat ook is. Eén ouder die rustig en consequent blijft en de ander ‘heel’ laat, geeft een kind al veel stevigheid.
Tot slot
Het aloude ‘je moet als ouders consequent op één lijn zitten’ is niet haalbaar en niet menselijk. Voor jullie kind is het vooral belangrijk dat jullie elk consequent zijn in je eigen lijn (zodat je redelijk voorspelbaar bent in je gedrag) en dat elk van jullie de lijn van de andere ouder ook wel kan waarderen. Blijf in gesprek met de andere ouder over de keuzes die jullie maken en waarom.
Als onze zoon de auto wil lenen, weet hij ook wel dat hij dat beter aan mij kan vragen, omdat ik vaker ‘ja’ zeg. Ga er maar van uit dat je puber ook de ruimte zoekt tussen alle regels en grenzen… pas als het problematisch wordt of jullie als ouders vaak ruzie krijgen, is het belangrijk om duidelijker te worden.
Wil je hier eens met iemand over sparren? Je mag altijd een gratis kennismakingsgesprek bij me inplannen!
